诗篇 147

1Alleluja. Lauda, Jerusalem, Dominum ; lauda Deum tuum, Sion. 2Quoniam confortavit seras portarum tuarum ; benedixit filiis tuis in te. 3Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te. 4Qui emittit eloquium suum terræ : velociter currit sermo ejus. 5Qui dat nivem sicut lanam ; nebulam sicut cinerem spargit. 6Mittit crystallum suam sicut buccellas : ante faciem frigoris ejus quis sustinebit ? 7Emittet verbum suum, et liquefaciet ea ; flabit spiritus ejus, et fluent aquæ. 8Qui annuntiat verbum suum Jacob, justitias et judicia sua Israël. 9Non fecit taliter omni nationi, et judicia sua non manifestavit eis. Alleluja.