诗篇 136

1Psalmus David, Jeremiæ. Super flumina Babylonis illic sedimus et flevimus, cum recordaremur Sion. 2In salicibus in medio ejus suspendimus organa nostra : 3quia illic interrogaverunt nos, qui captivos duxerunt nos, verba cantionum ; et qui abduxerunt nos : Hymnum cantate nobis de canticis Sion. 4Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena ? 5Si oblitus fuero tui, Jerusalem, oblivioni detur dextera mea. 6Adhæreat lingua mea faucibus meis, si non meminero tui ; si non proposuero Jerusalem in principio lætitiæ meæ. 7Memor esto, Domine, filiorum Edom, in die Jerusalem : qui dicunt : Exinanite, exinanite usque ad fundamentum in ea. 8Filia Babylonis misera ! beatus qui retribuet tibi retributionem tuam quam retribuisti nobis. 9Beatus qui tenebit, et allidet parvulos tuos ad petram.