Psaltaren 64

1In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire. 2Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem. 3Exaudi orationem meam ; ad te omnis caro veniet. 4Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis. 5Beatus quem elegisti et assumpsisti : inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ ; sanctum est templum tuum, 6mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe. 7Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia ; 8qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes, 9et timebunt qui habitant terminos a signis tuis ; exitus matutini et vespere delectabis. 10Visitasti terram, et inebriasti eam ; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis ; parasti cibum illorum : quoniam ita est præparatio ejus. 11Rivos ejus inebria ; multiplica genimina ejus : in stillicidiis ejus lætabitur germinans. 12Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate. 13Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur. 14Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento ; clamabunt, etenim hymnum dicent.