Mazmur 11

1In finem, pro octava. Psalmus David. 2Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminutæ sunt veritates a filiis hominum. 3Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum ; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt. 4Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam. 5Qui dixerunt : Linguam nostram magnificabimus ; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est ? 6Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari ; fiducialiter agam in eo. 7Eloquia Domini, eloquia casta ; argentum igne examinatum, probatum terræ, purgatum septuplum. 8Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in æternum. 9In circuitu impii ambulant : secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.