Zsoltárok 122
1Canticum graduum. Ad te levavi oculos meos, qui habitas in cælis. 2Ecce sicut oculi servorum in manibus dominorum suorum ; sicut oculi ancillæ in manibus dominæ suæ : ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec misereatur nostri. 3Miserere nostri, Domine, miserere nostri, quia multum repleti sumus despectione ; 4quia multum repleta est anima nostra opprobrium abundantibus, et despectio superbis.