Araw-araw na Bibliya
Pang-araw-araw na pagmumuni-muni na nabuo ng artificial intelligenceAng pag-ibig ay matiyaga, ito ay maaasahan; ang pag-ibig ay hindi nag-aalab sa iri, hindi nagmamalaki, hindi nagpapataas ng sarili, hindi gumagawa ng hindi angkop, hindi naghahanap ng sariling interes.
Sa katedral ng puso ng tao, ang pagmamahal ay nagtayo ng santuwaryo hindi sa pamamagitan ng malalaking gestures o mapatuloy na pagpapahayag, kundi sa tahimik na arkitektura ng pasensya at kabutihan. Ang tunay na pagmamahal ay nagiging sagradong disiplina na nagbabago ng ating natural na garamdamang iri at karangalan sa isang bagay na lubos na iba—isang malambot na lakas na naghahangad ng umuunlad na kalagayan ng iba kaysa sa ating sariling kaginhawahan. Ang divinong pagmamahal ay gumagana tulad ng liwanag mismo, na nagliliwanag hindi sa pamamagitan ng puwersa kundi sa pamamagitan ng likas na katangian nito, na nagpapakita ng kagandahan sa iba habang hindi nag-iwan ng masasakit na lilim ng paghatol o pagpapataas ng sarili. Kung ating ginagawaran ng katawan ang ganitong pagmamahal, kami ay nagiging buhay na mga panalangin, ang ating sariling presensya ay isang bendisyon na bumabalangkas ng patient na pagmamahal ng Diyos sa Kanyang paglikha. Sa pagpili na magmahal sa ganitong paraan, kami ay nakikibahagi sa walang hanggang sayaw ng divine grace, kung saan ang pinakamalaking tagumpay ay hindi sa pagiging tama o una, kundi sa pagiging mga sisidlang angkop sa walang tigil na puso ng langit.