Araw-araw na Bibliya

Pinagsisiglahan ang taong umaasa sa Panginoon at ang pag-asa ay ang Panginoon. Dahil siya ay magiging parang puno na nakatayo malapit sa tubig.

---

Tulad ng puno na ang mga ugat ay umaabot nang malalim sa buhay na tubig, ang kaluluwa na nakaangkla sa tiwala sa Diyos ay nakakahanap ng matibay na pundasyon na lumalampas sa gumagalaw na buhangin ng kalagayan. Ang bendisyong estado na ito ay hindi lamang mapagpasibik na pag-asa, kundi aktibong pagpagsuko na nagbabago sa naniniwala sa isang waluran ng kaluwalhatian ng langit, umuunlad kahit sa panahon ng kapaguran. Kapag itinanim natin ang ating pinakamalalim na hangarin at takot sa lupa ng katapatan ng Diyos, natutuklasan natin ang ating sarili na nagbubunga ng bunga na napapalusog hindi lamang sa ating sariling espiritu kundi nagpapakain sa isang mundo na gutom sa tunay na pag-asa. Ang lihim ay hindi nakasalalay sa kawalan ng mga bagyo, kundi sa lalim ng ating mga ugat—sapagkat ang mga nagtitiwala sa Panginoon ay kumukunsomo mula sa mga puno na hindi kailanman nauubos, na nakakahanap ng kanilang lakas na binabago tulad ng umaga na hamog.