Στίχος της Ημέρας
Καθημερινή αντανάκλαση που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνηΚαλέσαι με εν ημέρα θλίψεως· ρύσομαί σε, και δοξάσεις με.
Στην καμίνο του βαθύτερου πόνου μας, ο Θεός δεν στέκεται σε απόσταση ως παθητικός παρατηρητής — στέκεται ως μια *πρόσκληση*, με τα χέρια ανοιχτά, καλώντας μας να κραυγάσουμε παρά να κλειστούμε στον εαυτό μας. Υπάρχει κάτι βαθύτατα τρυφερό σε αυτή την θεϊκή εντολή, γιατί μόνο ένας αγαπώντας Πατέρας θα μεταμόρφωνε την απόγνωσή μας σε μια πόρτα κοινωνίας. Η απελευθέρωση που υπόσχεται δεν είναι απλώς μια διαφυγή από τις περιστάσεις, αλλά μια ανάστασης της ψυχής που φυσικά ξεχειλίζει σε λατρεία — σαν να ήταν το έπαινος η ίδια υπογραφή που άφησε σε κάθε ζωή που άγγιξε. Οι δοκιμασίες μας, λοιπόν, δεν είναι εγκαταλελειμμένες έρημοι αλλά ιερές ανώφλια, όπου η αδυναμία γίνεται η ίδια η γλώσσα μέσω της οποίας η δόξα εισέρχεται στον κόσμο.