Στίχος της Ημέρας
Καθημερινή αντανάκλαση που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνηΌπως ο πατέρας σπλαχνίζεται τα τέκνα, έτσι ο Κύριος σπλαχνίζεται τους που τον φοβούνται.
Η τρυφερότητα ενός πατέρα που λυγίζει για να σηκώσει ένα τραυματισμένο παιδί δεν είναι απλώς μια ανθρώπινη χειροπραксία — είναι μια σκιά που ρίχνεται μπροστά από την καρδιά του ίδιου του Θεού, ο οποίος εφεύρε την πατρότητα πριν οποιοσδήποτε επίγειος πατέρας να τραβήξει ανάσα. Στις στιγμές της βαθύτερης ευθραυστότητάς μας, όταν η ντροπή ψιθυρίζει ότι είμαστε πολύ κατακεκομμένοι για να μας κρατήσουν, ο Κύριος δεν αποστρέφει το πρόσωπό του αλλά λυγίζει *πιο κοντά*, συγκινημένος στα βάθη του από την όψη της ανάγκας μας. Αυτό το θεϊκό συμπόνια δεν κερδίζεται από την τελειότητά μας αλλά ξυπνάται από το σεβασμό μας — ένας ιερός φόβος που έχει λιγότερο να κάνει με το τρέμουλο και περισσότερο με το να αναγνωρίζουμε ποιων χεριών πέφτουμε. Αφήστε την αδυναμία σας σήμερα να μην γίνει τείχος ανάμεσα σας και στον Ουράνιο, αλλά η ίδια η πόρτα από την οποία η δεσποσύνη κατακλύζει σαν πλημμύρα.